Czy bufor ciepła jest potrzebny przy kotle na pellet
Pytanie wraca przy większości wycen, bo zbiornik buforowy zajmuje miejsce w kotłowni i podnosi koszt instalacji. Odpowiedź zależy od tego, jak kocioł ma współpracować z resztą układu, a nie od samego rodzaju paliwa. Bufor jest zbiornikiem wody grzewczej, który przyjmuje nadmiar ciepła wyprodukowanego przez źródło i oddaje je instalacji wtedy, gdy budynek go potrzebuje.
W jakich układach zbiornik się broni
Kocioł pelletowy z automatycznym podajnikiem moduluje moc w pewnym zakresie, ale ma swoje minimum. Gdy zapotrzebowanie budynku spada poniżej tego progu, urządzenie pracuje cyklicznie: rozpala, dogrzewa, wygasza i po chwili rozpala ponownie. Bufor wydłuża te cykle, bo kocioł oddaje ciepło do zbiornika zamiast wyłączać się po kilkunastu minutach. Rozważa się go przede wszystkim w kilku sytuacjach:
- kocioł jest przewymiarowany względem realnego zapotrzebowania, a wymiana urządzenia nie wchodzi w grę,
- instalacja łączy kilka źródeł ciepła, na przykład kocioł z kolektorami słonecznymi albo z kominkiem z płaszczem wodnym,
- w budynku działa ogrzewanie podłogowe o dużej bezwładności obok grzejników pracujących na wyższej temperaturze,
- właściciel chce ograniczyć liczbę rozpaleń w okresach przejściowych, czyli jesienią i wiosną,
- instalacja ma zapewniać odbiór ciepła po zaniku zasilania pomp, co bywa wymagane przy części kotłów na paliwo stałe.
Ostatni punkt dotyczy bezpieczeństwa. Kocioł na paliwo stałe nie gaśnie natychmiast po odcięciu prądu, a ciepło zakumulowane w palenisku musi mieć gdzie odpłynąć. Rozwiązania stosowane w takich układach dobiera instalator na etapie projektu, wraz z zabezpieczeniami wymaganymi dla danego typu instalacji.
Drugi z punktów bywa niedoceniany przy planowaniu rozbudowy. Zbiornik zamawiany od razu z odpowiednią liczbą króćców pozwala później dołożyć kolejne źródło bez przeróbek hydraulicznych.
Kiedy bufor bywa zbędnym wydatkiem
W domu o wyrównanym zapotrzebowaniu, z kotłem dobranym bez zapasu i z jednym rodzajem odbiorników, korzyść ze zbiornika bywa niewielka. Bufor zajmuje wtedy miejsce i generuje własne straty postojowe, a cykliczność pracy kotła mieści się w zakresie przewidzianym przez producenta.
Podobnie wygląda sytuacja, gdy kotłownia nie ma miejsca na zbiornik o sensownej pojemności. Bufor za mały względem mocy źródła napełnia się zbyt szybko i nie zmienia charakteru pracy urządzenia, więc efekt widać głównie na papierze.
Co ustalić przed decyzją
Przed zamówieniem zbiornika przydaje się kilka informacji: obliczone zapotrzebowanie budynku na ciepło, minimalna moc kotła podana przez producenta, rodzaj odbiorników i ich bezwładność, dostępna przestrzeń w kotłowni wraz z drogą wniesienia zbiornika oraz plany dołożenia kolejnego źródła ciepła.
Zebranie tych danych przesuwa rozmowę o buforze na etap, na którym powstaje dobór kotła na pellet i przygotowanie kotłowni. Decyzja podjęta po zamontowaniu urządzenia oznacza zwykle przeróbkę rozdzielacza i ponowne uruchomienie układu.
Sam montaż zbiornika, wpięcie go w instalację, dobór pomp, zaworów mieszających i zabezpieczeń zostawia się instalatorowi z uprawnieniami. Układ hydrauliczny z buforem jest bardziej złożony niż prosty obieg kotłowy, a błąd w kolejności elementów potrafi zniweczyć całą korzyść ze zbiornika.
